Melancholie
Melancholie
Ik ken deze momenten en zit ze uit.
Het gele gordijntje is dicht en ik zit op het plankje van het omkleedhokje dat ik zojuist heb neergeklapt. Ik luister naar muziek. De zanger zingt dat zijn gedicht als koudvuur is.
Nog heel even, zeg ik tegen mezelf, en dan kleed ik mij om en trek in het zwembad mijn baantjes. Ik merk dat het slikken moeilijk gaat. Er zit een brok in mijn keel. Heel mijn lijf voelt nu als een afgebroken stuk verleden.
