Migrantenkind

Vanuit de auto keek ik deze zomer naar het verstilde, woeste Zwitserse landschap: groene meren, rijen grijze bergen in het water afgebeeld, als ware het bisschoppen in gewaden met mijters op. De machtig hoge bergen deden mij denken aan een essay waar ik ooit aan was begonnen. Ik wilde aantonen dat de mens verdwaald was in deze samenleving en dat het migrantenkind in de situatie was als zaklamp op te treden…

Lees HIER mijn tweewekelijkse column voor Folia Magazine verder.