De dood van Murat Idrissi & Hongerjaren   Op de Nacht van de Ezel, afgelopen december georganiseerd door Theater Torpedo, ontmoette ik de schrijver Tommy Wieringa. Dé schrijver van Joe Speedboot. Ik droeg een stukje voor over opa’s zwarte, grote ezel en haalde kort het manifest Pleidooi voor radicalisering aan van Dyab Jahjah. De publicatie

Boertoekalatoen en een kankerziekenhuis   Ik heb er vaker over geschreven. Op de basisschool werd ik uit de klas gehaald en kreeg Arabische les, terwijl ik geen Arabier ben, mijn ouders en grootouders ook niet, niemand in mijn familie. Die eerste taalles vergeet ik nooit. Het was 1984. De Arabische taal docent drukte zijn vinger

Chicken Tonight   Met mijn uitgever ging ik enkele jaren geleden naar het afscheidsconcert van de muziekgroep Normaal. Het was in de Achterhoek, Doetinchem. Voor het concert aten we bij de ouders van de uitgever, die in de Achterhoek wonen. We hadden Chicken Tonight op rijst – ik wist niet dat het spul nog in

Eind juli Eind juli schreef ik dit stukje in reactie op een opiniestuk van Tweede Kamerlid Ahmed Marcouch in de Volkskrant. Hij nam het Turkse organisaties in Nederland, die pro Erdogan zijn, kwalijk hun achterban niet op de vingers te tikken, als zij Gulenisten besmeuren. Marcouch had helemaal gelijk. Ik vroeg mij wel af waarom

Sahand Sahebdivani Goedenavond allemaal, mij is gevraagd waarom ik vind dat verhalenverteller Sahand Sahebdivani de Herman Divendal Award 2017 verdient. De prijs voor dé bruggenbouwer van het jaar. Het probleem is dat Sahand geen bruggenbouwer is. Helemaal niet zelfs. Ik kijk nu even naar de jury en de organisatie, wees gerust; ik zal het feestje

Een unheimliche sfeer Op een van die zondagen wandelde ik door de Scheepvaartbuurt – het quartier waar ik woon. De hemel een ijlblauwe kleur en de januarizon verblindend wit. Mijn zonnebril lag thuis. Met ogen als streepjes liep ik over straat. Lees verder…

Kabylische gedichten   In de jaren negentig van de vorige eeuw bracht dj Felix het nummer Don’t you want me uit, een housenummer dat begint met een mysterieus, hoog synthesizerdeuntje, dat zwanger is van wat komen gaat. Na een minuut is de geboorte een klappende dansmaat. Het nummer speel ik nog regelmatig af bij een

Hennatenen Op de tweede dag van het nieuwe jaar stond ik onder de douches van het Zuiderbad. Ik masseerde zachtjes mijn spieren die verzuurd waren van de schoolslagbaantjes. Naast mij stond een vrouw die verwonderd naar mijn voeten keek. “Hennatenen,” zei ik en knikte naar de vuurrode uitstekels. “Tegen het zwemmerseczeem.” Lees verder…

Mond snoeren   Op het moment dat een vriend mij een tekstbericht stuurde, herlas ik de roman The watchers (Les Vigiles) van Tahar Djaout, een Algerijns schrijver, dichter en journalist. In 1993 kwam hij door een terroristische aanslag om het leven. Djaout leefde letterlijk zijn gedicht: Silence is death, and you, if you talk, you

Irreële, begrijpelijke angst   Ooit hoorde ik een schrijver zeggen, dat ze de dag vreest ontmaskerd te worden. Het felle tl-licht schiet in een paar flitsen aan en de ontmasker zet met een uitschuifbare aanwijsstok puntsgewijs uiteen dat er van de schrijfsels helemaal niets klopt. Een volstrekt irreële, maar totaal begrijpelijke angst – ik denk