Mijn gedichtenschrift   Vorig jaar verscheen het uit niets op de website van het Vlaamse tijdschrift Knack een recensie van dichter-schrijver-vertaler Benno Barnard over Gebed zonder eind. Toen ik klaar was met lezen van het stuk was ik dronken van geluk. Ik kende Benno Barnard niet, evenmin zijn werk, wel had ik van hem gehoord.

Jood met hoofdletter Said el Haji (auteur van de baanbrekende roman De dagen van Sjaitan) en ik traden jaren geleden op in het bibliotheekje van het Zuid-Hollandse dorpje Monster – geweldige plaatsnaam. Hoe het kwam weet ik niet meer. El Haji vroeg: ‘Wie in deze zaal is Berber én atheïst?’ Niemand stak zijn hand op,

Dodenzee Deze zomer vertelde mijn conservatieve buurman dat hij op het internet een islamitische vrouw had gezien, die had gezegd dat minderheden, waar ze ook zijn, de geschiedenis schrijven. Hij kreeg zwakke knieën van haar woorden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de buurman op de wereldvreemde Geert Wilders stemt. Lees verder

Het verraad van de Berbers   Om verder te lezen staat een uitwerking van dit essay in Eén erwt maakt nog geen snert – Het Rifgebergte, de dubbele nationaliteit en andere misverstanden [Uitgeverij Van Oorschot].    Ik weet nog precies wanneer ik over mijn identiteit na kon gaan denken zonder de uitkomst van mijn hersenspinsels

Victoria Een aantal jaar geleden verbleef ik zeven weken in Berlijn. De stad zei mij eerst net zoveel als de onpersoonlijke lijnen van haar plattegrond. Om haar beter te leren kennen wandelde ik door de straten en over de boulevards en keek ik vanaf het terras naar de voorbijtrekkende lichamen, maar Berlijn bleef ver weg.

Zenuwlezen Sinds enkele jaren verzorgen en bezorgen we met een klein groepje de Berberbibliotheekromans, klassiekers uit Noord-Afrika. Er is mij weleens gevraagd waarom een Berberbibliotheek. In het programma Vpro Boeken (13 september 2015) kwam publicist Bas Heijne aan het woord over de schrijver Frans Kellendonk. Heijne zei over hem, vrij vertaald, dat Kellendonk ons leert

De Marokkaanse man   Deze zomer lag een glinsterende vrouw naast me – het was een tijd waarvan de nachten weinig slaap kenden. Lees verder

Wim T Schippers Een tiental jaar geleden schreef mijn broer het toneelstuk ‘Het zijn allemaal flikkers bij de tv’. In het stuk probeert een jonge gozer bij de televisie aan de slag te gaan. Het gaat allemaal niet van een leien dakje. De ene absurde situatie volgt de ander op, en bij het inladen van

In 1984 was ik eerstejaars op de kleuterschool. Twee jaar later ging ik naar de eerste klas van de lagere school. In het jaar 1992 was ik brugklasser. Op het meao deed ik twee keer over het eerste jaar. In 2001 volgde ik een propedeusejaar op de hogeschool. En in 2004 was ik eerstejaarsstudent wijsbegeerte

Wintersleep Sinds enkele jaren draait de bioscoop bij mij in de straat, The Movies, in de zomerweken de ‘beste’ films van het afgelopen cinemaseizoen. Een mooi project, dat nog heel lang mag bestaan. Ik keek er Wintersleep. De oud-acteur M. Aydin legt zich toe op het schrijven van editorialen, waarin hij zijn levensfilosofieën uiteenzet. De