Dé één minuut stilte Vorige week maandag fietste ik in de Amsterdamse ochtenddrukte naar Nemo, een huis vol techniek ter lering en vermaak. In het technologiecentrum was een literatuurochtend voor vmbo’ers georganiseerd; hoeken en gaten waren omgebouwd tot intieme plekjes waar schrijvers over hun boeken vertelden. Lees verder

Heel de wereld   Het is de griep. Mist in mijn hoofd, ostealgie en koorts. Ik lig in bed ziek te zijn, en denk na. Misschien ben ik aan het ijlen en vormen de volgende woorden een onsamenhangend verhaal, maar ongeregelder dan het buiten mijn bed is, kan niet. Vorige week vrijdagmiddag belde ik een

Vliegangst In mijn mailbox las ik een bericht uit Bloemfontein, Zuid-Afrika. Het was een verzoek mee te doen aan het literatuurfestival van de Universiteit van de Vrijstaat, een Afrikaanstalige academie. Hoe vaak heb ik uitnodigingen uit verre oorden afgeslagen? Ik weet het niet meer. Lees verder

De vreemde vreemdeling   ‘Kom,’ zegt Mourad. ‘Laten we mijn mes verkopen,’ staat op de eerste pagina van hét Algerijnse epos Nedjma van Kateb Yacine (Berberbibliotheek, 2013). Ik kom later op deze aanhaling terug. Stercolumnist en recensent Bas Heijne schreef een vijfballenverhaal over Moussa of de dood van een Arabier van Kamel Daoud in Nrc.

Mijn gedichtenschrift   Vorig jaar verscheen het uit niets op de website van het Vlaamse tijdschrift Knack een recensie van dichter-schrijver-vertaler Benno Barnard over Gebed zonder eind. Toen ik klaar was met lezen van het stuk was ik dronken van geluk. Ik kende Benno Barnard niet, evenmin zijn werk, wel had ik van hem gehoord.

Jood met hoofdletter Said el Haji (auteur van de baanbrekende roman De dagen van Sjaitan) en ik traden jaren geleden op in het bibliotheekje van het Zuid-Hollandse dorpje Monster – geweldige plaatsnaam. Hoe het kwam weet ik niet meer. El Haji vroeg: ‘Wie in deze zaal is Berber én atheïst?’ Niemand stak zijn hand op,

Dodenzee Deze zomer vertelde mijn conservatieve buurman dat hij op het internet een islamitische vrouw had gezien, die had gezegd dat minderheden, waar ze ook zijn, de geschiedenis schrijven. Hij kreeg zwakke knieën van haar woorden. Het is dan ook niet verwonderlijk dat de buurman op de wereldvreemde Geert Wilders stemt. Lees verder

Het verraad van de Berbers   Om verder te lezen staat een uitwerking van dit essay in Eén erwt maakt nog geen snert – Het Rifgebergte, de dubbele nationaliteit en andere misverstanden [Uitgeverij Van Oorschot].    Ik weet nog precies wanneer ik over mijn identiteit na kon gaan denken zonder de uitkomst van mijn hersenspinsels

Victoria Een aantal jaar geleden verbleef ik zeven weken in Berlijn. De stad zei mij eerst net zoveel als de onpersoonlijke lijnen van haar plattegrond. Om haar beter te leren kennen wandelde ik door de straten en over de boulevards en keek ik vanaf het terras naar de voorbijtrekkende lichamen, maar Berlijn bleef ver weg.

Zenuwlezen Sinds enkele jaren verzorgen en bezorgen we met een klein groepje de Berberbibliotheekromans, klassiekers uit Noord-Afrika. Er is mij weleens gevraagd waarom een Berberbibliotheek. In het programma Vpro Boeken (13 september 2015) kwam publicist Bas Heijne aan het woord over de schrijver Frans Kellendonk. Heijne zei over hem, vrij vertaald, dat Kellendonk ons leert